Tai Rubber Λίγα λόγια για την τεχνική

Γράφτηκε από keramidaris 15/05/2018 1 Σχόλια Άρθρα,

Tai Rubber Λίγα λόγια για την τεχνική.

 

Μία ακόμη τεχνική ψαρέματος που μας έρχεται από την Ιαπωνία και έχει αποκτήσει πολύ γρήγορα το δικό της φανατικό κοινό στην χώρα μας που συνεχώς αυξάνεται. Το Tai Rubber έχει ως κύριο στόχο το φαγκρί και γενικότερα τα κόκκινα ψάρια της οικογενείας για αυτό και η ονομασία της (Tai) από το όνομα του αντίστοιχου ψαριού των  Ιαπώνων.

Πρόκειται για μια πολύ ευχάριστη και εύκολη τεχνική που όμως στηρίζετε αποκλειστικά στον σωστό εξοπλισμό. Χωρίς ειδικευμένο εξοπλισμό δεν μπορεί να αποδώσει σωστά και μάλλον θα απογοητεύσει αυτόν που θα την δοκιμάσει. Σε αυτό το άρθρο θα δούμε μια γενική ιδέα για τον σωστό εξοπλισμό και την τεχνική και μελλοντικά θα αναλύσουμε ακόμα πιο πολύ συγκεκριμένες λεπτομέρειες.

Ο εξοπλισμός: Κύριο χαρακτηριστικό της τεχνικής αυτής είναι τα πολύ ψιλά εργαλεία. Όταν λέμε ψιλά εργαλεία εννοούμε πολύ λεπτά  νήματα που η διάμετρος του κυμαίνετε από 0.13mm έως και 0.16mm και παράμαλλα από 0.26mm έως και 0.33mm. Για να μπορέσουμε όμως να διαχειριστούμε τα εργαλεία αυτά χρειαζόμαστε τον ανάλογο εξειδικευμένο εξοπλισμό που θα μας βοηθήσει έτσι ώστε να αποφύγουμε τις δυσάρεστες εκπλήξεις όπως το κόψιμο του νήματος ή της πετονιάς μας ή ακόμη και το σπάσιμο του μικρού αγκιστριού του Tai Rubber. Εκεί λοιπόν έρχονται οι εταιρίες να μας εφοδιάσουν με μαλακά παραβολικά καλάμια Tai Rubber, ευαίσθητα στην μύτη για να μπορούμε να καταλάβουμε και το παραμικρό τσίμπημα και ελαφριούς ξεκούραστους μηχανισμούς περιστροφικού τυμπάνου με κύριο χαρακτηριστικό την σωστή λειτουργία και γραμμικότητα στα λίγα φρένα που απαιτούνται.

 

Το τεχνητό: Το Tai Rubber είναι ένα τεχνητό που αποτελείτε από μια μολυβοκεφαλή σε διάφορα σχήματα, χρώματα, μεγέθη και βάρη και στην άκρη της έχει τις χαρακτηριστικές όπως λέμε τρέσες που στην ουσία είναι μικρές ελαστικές τρίχες. Μπορούμε να το συναντήσουμε σε μορφή Kabura

όπου η μολυβοκεφαλή είναι ενσωματωμένη με την τρέσα ή και με μορφή Slider.

Στην περίπτωση του Slider, που είναι και η πιο διαδεδομένη στη χώρα μας, η μολυβοκεφαλή έχει μια τρύπα από όπου περνάει μέσα το παράμαλλο μας και έπειτα δένεται στη τρέσα. Με αυτό τον τρόπο η μολυβοκεφαλή κινείτε ελεύθερα πάνω στο παράμαλλο δίνοντας έτσι την δυνατότητα στην τρέσα να ξεκολλήσει κατά την κάθοδο από την μολυβοκεφαλή προκαλώντας με αυτό τον τρόπο τα ψάρια. Πολλοί φανταζόμαστε ότι η τρέσα αποχωρίζεται από την μολυβοκεφαλή 2 ίσως και 3 μέτρα, κάτι που στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει τουλάχιστον στα περισσότερα τεχνητά της αγοράς. Όταν το τεχνητό μας χτυπήσει στο βυθό και αφού με τις κινήσεις μας το έχουμε σηκώσει 10-15 μέτρα τότε κατά την κάθοδο του τεχνητού προς το βυθό η τρέσα θα αποκολληθεί περίπου στους 10 έως 20 πόντους και αυτό βέβαια εξαρτάται πάντα από την γωνία με την οποία ψαρεύουμε αλλά και το βάθος. Ακόμα όμως και αυτή η μικρή απόσταση είναι αρκετή για να δώσει το κάτι παραπάνω στο τεχνητό μας και να προσελκύσει τους θηρευτές.  Αν παρατηρήσουμε προσεκτικά ένα τεχνητό θα προσέξουμε ότι το μέγεθος των αγκιστριών και το στήσιμο του μας δείχνουν ότι όντως πρόκειται  για τεχνική με όλα τα χαρακτηριστικά του εξοπλισμού που έχουμε προαναφέρει.

 

Το λάθος: Βλέποντας τα αγκίστρια που έχουν τα τεχνητά πολλών Ιαπωνικών εταιριών πολλοί πιστεύουν ότι είναι μικρά και ότι δεν έχουν πιθανότητες να πιάσουν με αυτά κάποιο αξιόλογο θήραμα. Αυτό είναι και το λάθος που κάνουν οι περισσότεροι επεμβαίνοντας πάνω στο τεχνητό αλλάζοντας τα και βάζοντας πολύ μεγαλύτερα και βαρύτερα θεωρώντας ότι με αυτό τον τρόπο θα έχουν περισσότερες πιθανότητες. Αυτό που για κάποιους φαίνεται μια μικρή επέμβαση στο τεχνητό είναι στην πραγματικότητα από τους σημαντικότερους παράγοντες αποτυχίας. Δεν πρέπει να μεγαλώσουμε κατά πολύ τα αγκίστρια του τεχνητού και αν το κάνουμε τότε πρόταση μου είναι να βάλουμε το πολύ κατά ένα νούμερο μεγαλύτερα και να είναι όσο το δυνατόν ελαφριά αλλά ταυτόχρονα να μην υστερούν σε δύναμη. Δύο σημαντικά προβλήματα θα συναντήσουμε κάνοντας την λάθος επιλογή. Το πρώτο και σημαντικότερο είναι ότι τα μεγαλύτερα και κατ’ επέκταση βαρύτερα αγκίστρια θα κρέμονται κάτω από την τρέσα μας με αποτέλεσμα τα ψάρια να τσιμπάνε την τρέσα αλλά να μην πιάνονται. Το δεύτερο, επίσης βασικό πρόβλημα, είναι ότι ακόμη και αν κάποιο ψάρι καταφέρει να βάλει στο στόμα τα αγκίστρια τότε το πιθανότερο είναι πως το μαλακό και παραβολικό καλάμι μας δύσκολα θα καταφέρει να τα καρφώσει καλά, οπότε θα είμαστε στην δυσάρεστη θέση ενός ξεψαρίσματος. Κάθε αγκίστρι ανάλογα με το μέγεθος και τον όγκο του, χρειάζεται και την ανάλογη δύναμη για να διεισδύσει σε μία επιφάνεια και στην περίπτωση μας στο στόμα ενός ψαριού.  Ένα μικρό αγκίστρι με μικρότερη φυσικά επιφάνεια χρειάζεται λιγότερη δύναμη από ότι ένα μεγάλο και χοντρό. Φανταστείτε για παράδειγμα πόση δύναμη χρειάζεται για να μπει στο δέρμα μας  μια βελόνα και πόση ένα καρφί. Σε όλο το σύνολο του εξοπλισμού μας θα πρέπει να υπάρχει αρμονία και ισορροπία ξεκινώντας από το καλάμι, το μηχανισμό, το νήμα, το παράμαλλο και καταλήγοντας στα αγκίστρια. Είναι ανορθόδοξο σε ένα μαλακό καλάμι να τοποθετήσουμε ένα τεχνητό με μεγάλα και χοντρά αγκίστρια και σε ένα σκληρό καλάμι μικρά και λεπτά, στην πρώτη περίπτωση δεν θα καταφέρουμε να καρφώσουμε ενώ στην δεύτερη θα ανοίγουν ή θα σπάνε πολύ εύκολα.

 

Η τεχνική: Ας πούμε λίγα λόγια όμως και για το πώς χρησιμοποιούμε αυτά τα τεχνητά. Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Ρίχνουμε το τεχνητό μας και από την στιγμή που θα χτυπήσει στο βυθό ή πατώσει, όπως συνηθίζετε να λέμε, ξεκινάμε την αργή ανάκτηση χρησιμοποιώντας μόνο την μανιβέλα του μηχανισμού και αφήνουμε το τεχνητό μας να κάνει την δουλειά του. Καλό θα είναι κατά την διάρκεια της ανάκτησης του τεχνητού να αλλάζουμε ανά διαστήματα τον ρυθμό έτσι ώστε να μην είμαστε μονότονοι και πονηρέψουμε τα ψάρια κάνοντας συνεχώς την ίδια κίνηση. Για παράδειγμα, πατώνοντας το τεχνητό κάνουμε για αρχή μερικές 5 αργές μανιβελιές στην συνέχεια αλλάζουμε το ρυθμό ανάκτησης και κάνουμε 4-5 ποιο γρήγορες και επανερχόμαστε στον αρχικό μας ρυθμό ή μπορούμε να το κάνουμε ανάποδα ξεκινώντας με γρήγορες μανιβελιές και έπειτα αργές. Αυτό ήταν ένα ενδεικτικό παράδειγμα και όχι κανόνας. Ο καθένας ανάλογα με το βάρος των τεχνητών που χρησιμοποιεί και με τα ψάρια που κινούνται στην περιοχή και στοχεύει σιγά σιγά θα βρει τον κατάλληλο ρυθμό.

 

Το πλεονέκτημα: Η τεχνική αυτή είναι σχεδόν παιχνίδι όχι μόνο για τον τρόπο με τον οποίο ψαρεύουμε αλλά και για ένα άλλο επίσης πολύ σημαντικό παράγοντα. Τα πολύ ισχυρά ρεύματα που επικρατούν συνήθως σε πολλές περιοχές της χώρας μας απαγορεύουν η δυσχεραίνουν την προσπάθεια και την θέληση μας να ασχοληθούμε με τα τεχνητά. Οι περισσότερες τεχνικές ψαρέματος, όσον αφορά την χρήση τεχνητών δολωμάτων, όπως για παράδειγμα το Vertical Jigging, το Inchiku και το Slow Jigging απαιτούν για να δουλέψει σωστά το τεχνητό να είναι όσο το δυνατόν κάθετα σε σχέση με την βάρκα ή ακόμη καλυτέρα κάτω από την βάρκα. Αυτό σημαίνει προσπάθεια από εμάς για να κρατήσουμε το δόλωμα μας σε αυτή την θέση και επίσης δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τις επιτυχίες μας στα ρηχά που τα ψάρια είναι ποιο καχύποπτα και ακούγοντας τον κινητήρα να δουλεύει ή ακόμη πολλές φορές να φαίνεται και η σκιά της βάρκας! Στο Tai Rubber τα πράγματα είναι πολύ ποιο εύκολα! Τα ρεύματα, που συνήθως μας δυσκολεύουν το ψάρεμα, εδώ είναι σύμμαχοι μας και τα χρησιμοποιούμε υπέρ μας. Δεν είναι απαραίτητο το τεχνητό μας να είναι κάθετα κάτω από την βάρκα. Μπορούμε να το αφήνουμε να κάνει γωνία και να ψαρεύει μακριά από την βάρκα ειδικά στα ρηχά. Φτάνοντας λοιπόν στο μέρος που θέλουμε να ψαρέψουμε βλέπουμε καταρχήν αν έχει ψάρια και σε ποιο σημείο του κομματιού είναι. Αφού έχουμε δει την κατεύθυνση των ρευμάτων πάμε με την βάρκα κόντρα στο ρεύμα περνώντας το κομμάτι προς την αντίθετη μεριά του ρεύματος , ρίχνουμε το τεχνητό μας και αφήνουμε το ρεύμα να κάνει την δουλειά του, να μας περάσει ωραία και αθόρυβα πάνω από τα ψάρια. Σκεφτείτε ένα άλλο επίσης σημαντικό πλεονέκτημα του να ψαρεύουμε ένα τεχνητό με μεγάλη γωνία. Ας υποθέσουμε ότι ένας μηχανισμός μαζεύει για παράδειγμα 75 εκατοστά σε κάθε πλήρη περιστροφή της μανιβέλας, τότε σε ένα κάθετο ψάρεμα κάνοντας 20 μανιβελιές θα σηκώσουμε το δόλωμα μας 15 μέτρα από τον βυθό. Ψαρεύοντας όμως με μεγάλη γωνία αφήνοντας το τεχνητό μακριά από την βάρκα θα χρειαστεί να κάνουμε ίσως και τις διπλάσιες μανιβελιές για να σηκώσουμε το τεχνητό μας 15 μέτρα από τον βυθό, ανάλογα βέβαια και με την γωνία που σχηματίζει το νήμα και πόσο πίσω έχει μείνει το τεχνητό. Που θέλω να καταλήξω; Ότι με πολύ λιγότερη προσπάθεια ψαρεύουμε πολύ περισσότερη ώρα το πεδίο δράσης των ψαριών.

 

Τα αποτελέσματα: Λόγω λοιπόν των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών και των ψιλών εργαλείων που απαιτεί η τεχνική, δεν ήτανε λίγοι αυτοί που πιστέψανε πως απευθύνετε μόνο σε μικρά ψάρια. Κατά την διάρκεια των ψαρεμάτων μου και των πειραματισμών μου με την τεχνική διαπίστωσα και εγώ, όπως και πολλοί φίλοι, ότι δεν απευθύνετε μόνο σε φαγκριά και φυσικά δεν απευθύνετε μόνο σε μικρά ψάρια. Πληθώρα θηραμάτων ξεγελιούνται από το τεχνητό μας όπως λυθρίνια, σκαθάρια, τσαούσια, συναγρίδες , αλλά και μαύρα ψάρια όπως ροφοί, στήρες και πολλά άλλα. Βασικά πρόκειται για μια τεχνική που ανάλογα με το πώς θα την δουλέψει ο καθένας μπορεί να στοχεύσει σε ποικιλία ψαριών. Είναι στο χέρι μας πολλές φορές να επιλέξουμε το μέγεθος των θηραμάτων που θέλουμε να στοχεύσουμε. Λίγη υπομονή στο επόμενο άρθρο θα σας εξηγήσω ακριβώς τι εννοώ και θα δούμε κάποιες ιδιαίτερες αρματωσιές.

1 Σχόλια

Τασος:
05/12/2018, 05:22:24 PM
Απάντηση

Καλησπέρα Γιώργο Έχω αρχίσει εδώ κ λίγο καιρό να ασχολούμαι με το tai rubber.Προς το παρόν δεν έχω αποτέλεσμα κ θέλω να ρωτήσω αν το βάθος που ψαρευω 25-30 μέτρα είναι στην ουσία απαγορευτικό για αυτό το είδος του ψαρέματος.Μήπως τελικα η τεχνική απαιτεί κάποιο μίνιμουμ βάθους? Έχω ήδη πάρει τεχνητά κ μηχανισμός baitcasting υπηρχε(okuma c266w τον χρησιμοποιουσα για καθετη) κ τώρα που έχει έρθει η ώρα να αγοράσω το καλάμι ( γλυκοκοιταζω της majorcraft το CRXJ-B69ULTR/ST. https://www.e-keramidaris.gr/καλαμια-ψαρεματοσ/tai-rubber/καλάμι-major-craft-crostage-new-tai-rubber-detail.html) σκέφτομαι μήπως απλά πετάξω τα λεφτά μου .Μήπως δλδ να κάνω κάποια άλλη τεχνική πιο καταλληλη για το βαθος που ψαρευω. Στα μέρη που σου γράφω θεώρησε δεδομένο ότι υπάρχουν μεγαλα λυθρινια τσουσια κ στην εποχη τους συναγριδες όπως επίσης και λίγα μαύρα. Μέχρι τώρα τα πιάνω μόνο σε παραγαδια κ με δικά. Το καλάμι που χρησιμοποιώ τώρα είναι το magna rodic της blazer το είχα πάρει από εσάς για σιλικονες. Ανυπομονώ για την απάντηση σου Να εισαι παντα καλα κ σε ευχαριστω

Γράψε ένα σχόλιο