Tai Rubber, δολωμένο ή αδόλωτο

Γράφτηκε από keramidaris 28/08/2018 1 Σχόλια Άρθρα,

Tai Rubber, δολωμένο ή αδόλωτο;

Όπως σας είπα στο προηγούμενο άρθρο, είναι στο χέρι μας πολλές φορές να επιλέξουμε το μέγεθος των θηραμάτων που θέλουμε να στοχεύσουμε. Πιθανόν κάποιοι να αναρωτιέστε πως μπορούμε να το επιτύχουμε αυτό. Η τακτική με την οποία προσπαθούμε να προσελκύσουμε μικρά ψάρια ή να τα αποφύγουμε και να απευθυνθούμε κυρίως σε μεγάλα θηράματα σχετίζετε άμεσα με την ποιο συχνή ερώτηση που ακούω από τους ψαράδες. Να το δολώσω ή όχι; Είναι το κύριο ερώτημα που απασχολεί τους περισσότερους. Δεν είναι εύκολη ερώτηση και φυσικά δεν είναι και εύκολη η απάντηση.

 

Ο κάθε ψαράς έχεις διαφορετικές εμπειρίες, παραστάσεις και απόψεις σχετικά με το ψάρεμα και τον τρόπο που δουλεύουμε κάθε τεχνική. Από την άλλη η συμπεριφορά των ψαριών δεν έχει κανόνες και τίποτα δεν είναι δεδομένο. Τα ψάρια, όπως και εμείς αλλά και όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί, αναγκάζονται καθημερινά να μαθαίνουν να επιβιώνουν με ότι αυτό συνεπάγετε. Αλλάζουν και προσαρμόζουν τις συμπεριφορές τους και τις διατροφικές τους συνήθειες με βάση τις κλιματικές αλλαγές, τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν αλλά και πολλούς άλλους παράγοντες που δεν γνωρίζουμε. Κοινώς μαθαίνουν να προσαρμόζονται και να επιβιώνουν. Επιβίωση τι σημαίνει, κατάλληλες συνθήκες για να ζήσουν, τροφή και αναπαραγωγή. Όλα έχουν να κάνουν με τα τρία αυτά πράγματα τα οποία όμως είναι αλληλένδετα. Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν αυτά που θα σας αναφέρω παρακάτω είναι καθαρά η δική μου άποψη.

 

Προσωπικά δεν δολώνω ποτέ κανένα τεχνητό με νωπό ή φρέσκο δόλωμα. Κάθε τεχνητό δόλωμα είναι μελετημένο και κατασκευασμένο για να δουλεύει και να πιάνει ψάρια αυτούσιο όπως είναι. Από την στιγμή που θα βάλουμε κάποια λωρίδα καλαμάρι, γαρίδα ή οποιοδήποτε άλλο φρέσκο ή νωπό δόλωμα τότε αυτόματα παύει να λειτουργεί καθαρά ως τεχνητό και μεγαλύτερο ρόλο αρχίζει να παίζει το δόλωμα.  Ο λόγος που δεν το δολώνω είναι γιατί θέλω να αποφύγω τα μικρότερα ψάρια και να στοχεύσω στα μεγαλύτερα του κοπαδιού. Επίσης είναι ο μόνος τρόπος να βγούνε κάποια συμπεράσματα σχετικά με τις τρέσες, τα χρώματα και τις μολυβοκεφαλές για το τι πραγματικά δουλεύει υπό ποιες συνθήκες και τι όχι. Θα σας αναφέρω ένα απλό παράδειγμα για να καταλάβετε τι εννοώ. Ας υποθέσουμε ότι σε ένα ψάρεμα μας αποφασίζουμε να ρίξουμε μια πορτοκαλί τρέσα και την δολώνουμε με μια λωρίδα καλαμάρι. Είναι δεν είναι καλή η τρέσα, δουλεύει δεν δουλεύει σωστά εκείνη την ώρα το συγκεκριμένο χρώμα που ρίξαμε, κάνουμε δεν κάνουμε σωστά την τεχνική, δεν θα καταλάβουμε ποτέ! Γιατί από την στιγμή που υπάρχει πάνω το δόλωμα όλο και κάποιο ψάρι, συνήθως από τα μικρότερα της περιοχής, θα πέσει πάνω να την τσιμπολογήσει. Οπότε εμείς θα μείνουμε με την εντύπωση ότι η τρέσα μας, το χρώμα της και το μολύβι είναι όλα εντάξει, κάτι που στην πραγματικότητα δεν θα είναι η αλήθεια. Βέβαια θα μου πει κάποιος γιατί να μην το δολώσω να παίρνω τα μικρά και να πάρω και κάποιο μεγάλο ψάρι; Ναι, υπάρχει πιθανότητα να χτυπάνε τα μικρά ψάρια και να πάρουμε και κάποιο μεγάλο. Προσωπικά πιστεύω όμως ότι τα μεγάλα ψάρια πονηρεύουν και γίνονται ποιο δύστροπα βλέποντας αυτό το σκηνικό να εκτυλίσσετε γύρω τους,  οπότε δυσκολότερα θα πάνε στο τεχνητό μας.

 

Αυτό που προσπαθώ να εξηγήσω με λίγα λόγια είναι ότι πηγαίνοντας στο ψάρεμα θα πρέπει να έχετε ξεκαθαρίσει στο μυαλό σας ποιο δρόμο θέλετε να ακολουθήσετε. Αν δεν σας ενδιαφέρουν τα μεγάλα ψάρια και σας αρέσει στο ψάρεμα σας να έχει παιχνίδι και συνέχεια κάτι να τσιμπάει τότε δολώστε το. Αν όμως ενδιαφέρεστε να πιάσετε τα μεγαλύτερα ψάρια του κοπαδιού τότε είναι απαγορευτικό το δόλωμα, με κίνδυνο βέβαια να μην πιάσετε μεγάλα ούτε και μικρά και να γυρίσετε με άδεια χέρια. Εγώ προσωπικά προτιμώ το δεύτερο, αλλά ο καθένας ας αποφασίσει το πώς θέλει να είναι το ψάρεμα του και με ποιο τρόπο ο ίδιος θα γεμίσει τις μπαταρίες του.  

Μια καλή λύση, που απαιτεί βέβαια πολύ καλή γνώση του βυθομέτρου, είναι η εξής. Πηγαίνοντας σε ένα μέρος το σκανάρουμε καλά με το βυθόμετρο μας για να δούμε τι είδους και τι μεγέθη ψαριών κυκλοφορούνε στην περιοχή. Για αρχή κατεβάζουμε το τεχνητό μας αδόλωτο και στην συνέχεια παρατηρούμε την συμπεριφορά των ψαριών. Αν δούμε ότι δεν τσιμπάνε στο τεχνητό μας τότε μπορούμε να  το δολώσουμε για να δελεάσουμε και να κάνουμε το τεχνητό μας ποιο ελκυστικό. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται να δώσουμε στον τρόπο που θα δολώσουμε το τεχνητό μας. Δεν πρέπει να μπουκώσουμε όλο το αγκίστρι με δόλωμα όπως για παράδειγμα κάνουμε στην καθετή, αλλά θα πρέπει να βάλουμε μια λωρίδα δολώματος. Έτσι ώστε το δόλωμα μας κατά την ανάκτηση να ακλουθεί τις κινήσεις του τεχνητού. Στην περίπτωση που το δολώσουμε λάθος τότε θα παρατηρήσουμε ότι το αγκίστρι με το δόλωμα θα έχει την τάση να περιστρέφετε με αποτέλεσμα να μπερδεύετε με την τρέσα μας να μην λειτουργεί σωστά και να πονηρεύει τα ψάρια. Σαν δόλωμα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα πάντα, ότι μπορεί να φανταστεί ο καθένας ή ότι έχει συνηθίσει να χρησιμοποιεί στην καθετή. Η λωρίδα καλαμαριού για παράδειγμα είναι ίσως από τα καλύτερα δολώματα ειδικά αν το καλαμάρι μας είναι φρέσκο.

 

Μιας και αναφερθήκαμε αρκετά στο δόλωμα, θα σας πω εγώ προσωπικά τι δόλωμα χρησιμοποιώ. «Καλά, μας κοροϊδεύει;» θα σκέπτεστε, «Τόση ώρα μας λέει να μην βάζουμε δόλωμα.» Φυσικά και δεν μιλάω για νωπό ή φρέσκο δόλωμα, αλλά για ένα τεχνητό δόλωμα που μπορούμε προσθέσουμε στην τρέσα του Tai Rubber και να την κάνουμε περισσότερο ελκυστική ειδικά όταν τα ψάρια δεν τρώνε, δεν είναι η ώρα τους ή για κάποιους λόγους είναι δύστροπα. Χρησιμοποιώντας ένα τεχνητό δόλωμα ως προσθήκη στο Tai Rubber δίνουμε έξτρα κίνηση στο τεχνητό αλλά ταυτόχρονα δεν έχουμε τα προβλήματα που μας δημιουργεί ένα νωπό ή φρέσκο δόλωμα. Αρκετό καιρό πειραματίστηκα με διάφορες μικρές σιλικόνες που δανείστηκα από την τεχνική του LRF (Light Rock Fishing). Μιλάμε για μικρές σιλικόνες μήκους το πολύ έως 15cm και πάχους περίπου 0,5cm. Με την κίνηση που έκανε η κάθε μια μέσα στο νερό έδωσε το κάτι παραπάνω στην τρέσα μου. Θα πρέπει όμως να σταθώ και να κάνω ιδιαίτερη αναφορά σε ένα τεχνητό που κυριολεκτικά με εξέπληξε χαρίζοντας μου μικρά αλλά κυρίως πολύ μεγάλα θηράματα, σπάνια για την τεχνική. Και δεν μιλάω μόνο για τσαούσια ή φαγκριά, αλλά και για συναγρίδες που είναι ιδιαίτερα καχύποπτα ψάρια ειδικά σε μεγάλα μεγέθη και δεν συγκαταλέγεται στα κάθε αυτού θηράματα της τεχνικής. Με την προσθήκη λοιπόν του τεχνητού αυτού κατάφερα να ξεγελάσω μικρές αλλά και μεγάλες συναγρίδες που κανονικά το Tai Rubber δεν είναι μια τεχνική που στοχεύει αυτά τα ψάρια.

 

Ο λόγος λοιπόν για το EcoGear TaiRaba Aqua. Αποτελεί ένα μαλακό και ελαστικό τεχνητό το οποίο είναι εμποτισμένο με αμινοξέα και χολικά οξέα για να προσελκύει τα ψάρια και να ενεργοποιεί την διάθεση για τροφή. Το υλικό κατασκευής του είναι βρώσιμο, δηλαδή αποτελεί τροφή για τα ψάρια, ενώ είναι 100% βιοδιασπώμενο και δεν μολύνει το περιβάλλον σε περίπτωση που μείνει στον βυθό.​ Επιπλέον η αποδοτικότητά του οφείλετε στην απίστευτη κίνησή του λόγω της μεγάλης του ελαστικότητας αλλά και του μοναδικού σχεδιασμού του. Η εταιρία βγάζει δυο τύπους τεχνητών, το ένα το ονομάζει TaiRaba Aqua Curly σε 9.5cm μήκος και είναι αυτό με την χαρακτηριστική γυριστή ουρά και το άλλο TaiRaba Aqua Flap στα 11cm με διχαλωτή ουρά και ραβδώσεις πάνω της. Τα τεχνητά αυτά μοιάζουν με σιλικόνη, έχουν την κίνηση μιας σιλικόνης, όμως το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους είναι το άρωμα και η γεύση. Το Curly το δουλεύουμε με απλή ανάκτηση όταν τα ψάρια δεν είναι και τόσο ενεργά ​ενώ το Flap με τινάγματα η απαλά jerks όπως συνηθίζετε να λέμε​ και σε στιγμές που τα ψάρια έχουν έντονη κινητικότητα!

Μια μικρή λεπτομέρεια θα πρέπει να προσέξετε όσοι αποφασίσετε να πειραματιστείτε με μικρές σιλικόνες ή Βιοδιασπώμενα. Τα αγκίστρια των τεχνητών στις περισσότερες τρέσες είναι μικρά και όπως έχουμε πει έτσι πρέπει να είναι. Όμως στην περίπτωση που θα χρησιμοποιήσουμε κάποια σιλικόνη ή βιοδιασπώμενο τότε αναγκαζόμαστε να μεγαλώσουμε ελάχιστα μόνο το εσωτερικό αγκίστρι της αρματωσιάς.

 

Προσοχή, δεν χρειάζονται υπερβολές! Αν επιλέξουμε το σωστό αγκίστρι δεν θα έχουμε κανένα πρόβλημα. Αν υπερβάλουμε και το μεγαλώσουμε πολύ τότε θα αντιμετωπίσουμε διάφορα προβλήματα που έχουμε αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο. Υπάρχει πιθανότητα τα αγκίστρια από διάφορα τεχνητά που έχουμε στην κατοχή μας να είναι εντάξει και να μην χρειάζονται αλλαγή. Ο τρόπος για να το καταλάβουμε είναι απλός. Τοποθετούμε την σιλικόνη ή το βιοδιασπώμενο στο αγκίστρι και αν δούμε ότι το αγκίστρι γεμίζει μπουκώνει με το τεχνητό μας και δεν έχει μείνει αρκετά έξω η μύτη και το αρπάδι για να μπορεί να δουλέψει το αγκίστρι τότε πρέπει να το αλλάξουμε. Ενώ με το σωστό αγκίστρι το τεχνητό κάθετε όμορφα πάνω και μπορεί το αγκίστρι να δουλέψει σωστά. Φυσικά η Ecogear έχει και την δική της έτοιμη αρματωσιά με την ονομασία Aqua Raba Rig.

 

Η ιδιαιτερότητα της είναι το μεγάλο αγκίστρι όπου είναι σχεδιασμένο να δέχεται και να συγκρατεί τα παραπάνω τεχνητά TaiRaba Aqua αλλά και είναι αποτελεσματικό στο κάρφωμα σε μεγάλα ψάρια.

            Όποια επιλογή και αν κάνετε, δολωμένο ή αδόλωτο, φρέσκο δόλωμα, σιλικόνη ή βιοδιασπώμενο, η τεχνική του Tai Rubber είναι άκρως «παιχνιδιάρα» και διασκεδαστική και προσφέρει σε όσους την δοκίμασαν πολλές επιτυχίες. Γι’ αυτό δοκιμάστε την ανεπιφύλαχτα!

1 Σχόλια

Κώστας Κουκουμτζης:
13/01/2020, 07:18:04 AM
Απάντηση

Καλημέρα και καλή χρονιά!!! Εγώ και ο κολλητός μου θα ασχοληθούμε με το tai rubber και με σιλικόνες από κανό... Ήμαστε και οι δύο σπιναδορι... Οπότε ξέρετε τι έχουμε από μηχανισμούς( 2.500 & 3000). Σας το λέω γιατί για αρχή μπορεί να θέλουμε μόνο καλάμι αλλά εσείς γνωρίζετε καλύτερα εννοείται!!! Για τις σιλικόνες τι προτείνεται για εξοπλισμό.... θέλουμε μια μεσαία και μια φτηνή λύση... Και για tai rubber... Ευχαριστώ πολύ!!! Με εκτίμηση Κουκουμτζης Κώστας

Γράψε ένα σχόλιο