Tai Rubber Και Ο Μύθος Της Τεχνικής

Γράφτηκε από keramidaris 04/10/2018 1 Σχόλια Άρθρα,

Tai Rubber Και Ο Μύθος Της Τεχνικής

 

Ξεκινώντας να γράψω αυτό το άρθρο δεν θα σας κρύψω ότι ζορίστηκα αρκετά γιατί ήξερα από την αρχή ότι τα λεγόμενά μου έρχονται σε αντίθεση με ότι ξέραμε για την τεχνική του Tai Rubber μέχρι σήμερα. Πολλά από αυτά που θα διαβάσετε παρακάτω κάποιους θα σας εντυπωσιάσουν, κάποιους θα σας προβληματίσουν και κάποιοι απλά θα τα προσπεράσετε. Οφείλουμε όμως να αναφέρουμε τον πραγματικό λόγο που αυτό το υπέροχο τεχνητό στήθηκε κατά αυτό τον τρόπο, με την περιβόητη δηλαδή τρύπα στην μολυβοκεφαλή

 

που της επιτρέπει να κινείτε ελεύθερα πάνω στο παράμαλλό μας, όπου σε πολλά τεχνητά θα παρατηρήσουμε ότι έχει προστεθεί κεραμικός οδηγός μέσα στην τρύπα για να μειώνει στο ελάχιστο την τριβή.

Οι περισσότεροι, βάζω και τον εαυτό μου μέσα, όταν πρωτοείδαμε το τεχνητό πολύ εύκολα πιστέψαμε και βγάλαμε το συμπέρασμα ότι η τρύπα πάνω στην μολυβοκεφαλή έγινε για να πέφτει πρώτα το μολύβι κάτω, να μένει η τρέσα ψηλά και πολύ όμορφα και ωραία έτσι όπως θα πέφτει ανέμελα θα πηγαίνανε τα ψάρια και θα την τρώγανε… και έπειτα έζησαν  αυτοί καλά και εμείς καλύτερα! Στη πραγματικότητα η τρέσα αποσπάται από την μολυβοκεφαλή μόνο στα ρηχά - έως 20 με 30 μέτρα βάθος το πολύ - και αυτό πάλι δεν είναι σίγουρο διότι παίζουν σημαντικό ρόλο και άλλοι παράγοντες όπως το στήσιμο του εξοπλισμού μας, τα ρεύματα καθώς και η γωνία που σχηματίζει τη στιγμή εκείνη το τεχνητό σε σχέση με την βάρκα. Ακόμη και οι ιδανικότερες συνθήκες να επικρατούνε η τρέσα μας θα αποκολληθεί περίπου 25-50cm. Αυτό σημαίνει ότι ανάλογα με την ταχύτητα που μας παρασέρνουν τα ρεύματα δεν θα πάρετε περισσότερη από μια “κούφια” μανιβελιά έως ότου η τρέσα γίνει και πάλι ένα με την μολυβοκεφαλή. Όλα αυτά που περιγράφω θα γίνουν μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, πράγμα που σημαίνει ότι δεν ισχύει η θεωρία ότι πέφτει αργά η τρέσα.

 

Συμφωνώ με την άποψη ότι έστω και αυτή η μικρή απόσταση που αποσπάτε στα ρηχά κατά την κάθοδο του τεχνητού στο βυθό ή κατά την διάρκεια ενός μικρού τινάγματος του τεχνητού είναι ίσως κάτι που κεντρίζει το ενδιαφέρον των ψαριών, αλλά ως εκεί, τίποτα παραπάνω. Αυτά λοιπόν ισχύουν στα ρηχά.

Τι συμβαίνει όμως στα βαθειά; Και λέγοντας βαθειά εννοούμε από τα 40-50 μέτρα και κάτω. Στα βαθειά η αντίσταση που έχει το νήμα μας στο νερό (όσο λεπτό και αν είναι) είναι πολύ μεγαλύτερη από την αντίσταση που δημιουργεί η ίδια η τρέσα, οπότε αυτό σημαίνει ότι η τρέσα είναι μόνιμα κολλημένη πάνω στην μολυβοκεφαλή. Συζητώντας με φίλους και διαβάζοντας αρκετά για το συγκεκριμένο θέμα της μη αποκόλλησης της τρέσας από την μολυβοκεφαλή άκουσα και διάφορα τεχνάσματα για να επιτευχτεί. Όπως κρατάω την τρέσα στο χέρι για μεγάλο χρονικό διάστημα και έπειτα ρίχνω την μολυβοκεφαλή ή βάζω φλοτέρ ή κάποια επιφάνεια ανάμεσα στην τρέσα και την μολυβοκεφαλή για να την βοηθήσω να δημιουργήσει αντίσταση. Μου αρέσει και εμένα να πειραματίζομαι με τα τεχνητά και να προσπαθώ να βάλω την δική μου πινελιά πάνω τους, όμως πάντα προσπαθώ να κινούμε σε λογικά πλαίσια και να μην υπερβάλω με κίνδυνο να κάνω ζημιά στο τεχνητό. Στην πρώτη περίπτωση που κρατάμε την τρέσα και αφήνουμε την μολυβοκεφαλή να πέσει πρώτα υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να έχουμε ένα μπέρδεμα της τρέσας πάνω στο νήμα μας το οποίο θα μας πάρει αρκετή ώρα να ξεμπλέξουμε. Στην δεύτερη περίπτωση που χρησιμοποιούμε κάποιο φλοτέρ ή κάποια επιφάνεια επεμβαίνουμε στη ροή του νερού από την μολυβοκεφαλή στην τρέσα με κίνδυνο να μην κάνει η τρέσα μας τις κινήσεις που πρέπει. Οι μολυβοκεφαλές δεν είναι απλές μπίλιες, είναι σχεδιασμένες με τέτοιο τρόπο που κάνουν κινήσεις μέσα στο νερό και ταυτόχρονα επιτρέπουν την ροή του νερού να φτάνει στην τρέσα και να την ζωντανεύει.

 

Στα πρώτα βήματα μου με την τεχνική, παρασυρόμενος από την ιδέα της απελευθέρωσης της τρέσας, πειραματίστηκα αρκετά για να το πετύχω και αντιμετώπισα όλα τα προβλήματα που προανέφερα. Όταν σταμάτησα τους άσκοπους πειραματισμούς και ασχολήθηκα σωστά με την τεχνική ήταν και το σημείο που άρχισε να μου αποδίδει καλύτερα και με περισσότερα αξιόλογα θηράματα. Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε και να αλλάξουμε πάνω στην τρέσα, όπως τα χρώματα, τα σιλικονάκια, τα βιοδιασπώμενα, τις ουρές - γυριστές ή ίσιες - που πραγματικά δεν υπάρχει λόγος να ασχολούμαστε με το αν ξεκολλάει ή όχι η τρέσα. Η άποψη μου είναι ότι δεν χρειάζεται να ξεκολλάει η τρέσα για να δουλέψει αυτό το τεχνητό. Εξάλλου από προσωπική εμπειρία θα σας πω ότι πάνω από το 80% των ψαριών που έχω πιάσει με την τεχνική αυτή τα έχω πιάσει κατά την ανάκτηση που η τρέσα είναι κολλημένη πάνω στην μολυβοκεφαλή και στην ουσία το όλο σύνολο θυμίζει Kabura.

Μιας και ανέφερα το Kabura ας πούμε δυο λόγια για αυτό και τη σχέση του με το Tai Rubber. Το Kabura

 

είναι ένα τεχνητό το οποίο υπάρχει στα ράφια των Ελληνικών μαγαζιών 5  χρόνια ή ίσως και περισσότερα. Την εποχή όμως που ήρθε στη χώρα μας δεν συνοδεύτηκε από τον ανάλογο εξοπλισμό, δουλεύτηκε με λάθος τρόπο και έτσι ποτέ δεν απέδωσε και δεν έγινε γνωστό. Κάτι το οποίο δεν έγινε με το Tai Rubber και για αυτό το λόγο η τεχνική αυτή κέρδισε πολύ γρήγορα τον κόσμο. Οι Ιάπωνες ψαρεύουν το Kabura από το 2008, ίσως και παλιότερα. Ήταν και είναι μια τεχνική βασισμένη σε πολύ ψιλά εργαλεία και πολύ μικρά αγκίστρια με  τα οποία είναι στημένες οι τρέσες για να λειτουργούν σωστά στην πλεύση, να είναι διακριτικά και για να μπορούμε να καρφώσουμε με το μαλακό καλάμι. Μια τεχνική που τους έδινε την δυνατότητα να ψαρεύουν μεγάλα ψάρια με πολύ λεπτό εξοπλισμό. Παρατήρησαν όμως ότι τα περισσότερα ψάρια ήταν πιασμένα στα χείλη ή εξωτερικά κοντά στο στόμα και ενώ μεν είχανε πολλά χτυπήματα από ψάρια στο τεχνητό είχαν και πολλά ξεψαρίσματα. Ο λόγος ήταν ότι στο Kabura επειδή η μολυβοκεφαλή είναι ενσωματωμένη με την τρέσα και τα αγκίστρια βοηθούσε το ψάρι να βγάλει ευκολότερα το αγκίστρι. Φανταστείτε στα βίαια κεφάλια του ψαριού κρεμασμένο ένα μολύβι των 80-100 ή 120 γραμμαρίων. Κατά το τίναγμα και τα απότομα κεφάλια του ψαριού το μολύβι βοηθούσε το ψάρι είτε να σχιστούν τα χείλη του είτε να διογκωθεί ευκολότερα η τρύπα στο στόμα του και να ξεψαρίσει, ειδικά στα μεγάλα ψάρια. Θέλοντας όμως να κρατήσουν την ιδέα του λεπτού εξοπλισμού και των τόσο μικρών αγκιστριών, έκαναν το απλούστατο πράγμα. Έκαναν το μολύβι στρόγγυλο και μια τρύπα έτσι ώστε κατά την διάρκεια της μάχης και των απότομων τιναγμάτων του ψαριού, το μολύβι να φεύγει ψηλά μακριά από το στόμα του ψαριού και με αυτό τον τρόπο να μην ασκεί επιπλέον δύναμη που το βοηθάει να απαγκιστρωθεί, άσχετα αν αυτό έχει και άλλα οφέλη όπως το να μας δίνει την παραμικρή πληροφορία στα τσιμπήματα. Αυτός είναι και ο λόγος που ήδη πολλές εταιρίες αρχίσανε να υιοθετούνε την φιλοσοφία του Tai Rubber και να την περάνε σιγά σιγά και στα τεχνητά του Inchiku κάνοντας την περιβόητη τρύπα κατά μήκος του τεχνητού και μετατρέποντας το σε Inchiku Slider.

 

 

Όλα αυτά που έχω αναφέρει ισχύουν στο παρών, αν οι κύριοι που κατασκευάζουν αυτά τα τεχνητά δούνε ότι αποδίδει καλύτερα ένα τεχνητό που αποσπάται η τρέσα και μένει αρκετά ψηλά, τότε υπάρχει πιθανότητα στο μέλλον να μελετήσουν και να κατασκευάσουν κάτι ανάλογο. Προς το παρών όμως ισχύουν όλα αυτά που έχουμε αναφέρει.

Αγκίστρια: Εδώ θα ήθελα πάλι να κάνω μια μικρή παρένθεση και να σας πω κάτι το οποίο έχει σχέση με το Tai Rubber αλλά θα σας βοηθήσει γενικότερα να μπείτε καλυτέρα στην φιλοσοφία των τεχνητών. Αυτό που κάνουμε οι περισσότεροι και βάζω και τον εαυτό μου μέσα είναι το εξής, βλέποντας ένα τεχνητό κάνουμε το λάθος και το πρώτο πράγμα που κάνουμε είναι να δούμε το πώς θα το αλλάξουμε η θα το τροποποιήσουμε για να το φέρουμε στα μέτρα μας και να το προσαρμόσουμε στα δικά μας δεδομένα. Αυτό που θα πρέπει να κάνουμε είναι να θεωρήσουμε δεδομένο ότι το τεχνητό είναι σωστά φτιαγμένο, ότι αυτοί που το κατασκεύασαν ξέρουν τι κάνουν και να δούμε πως εμείς μπορούμε να προσαρμοστούμε για να δουλέψουμε σωστά το συγκεκριμένο τεχνητό.

α) Μεγάλα-Μικρά : Και εδώ πρέπει να σας πω ότι δεν αλλάζουμε τα αγκιστριά, δεν πρέπει να τα μεγαλώσουμε. Δεν ισχύει ότι τα μεγάλα αγκίστρια πιάνουν μεγάλα ψάρια και τα μικρά αγκίστρια μικρά ψάρια. Τα μικρά αγκίστρια μια χαρά πιάνουν και πολύ μεγάλα ψάρια. Επειδή το Tai Rubber σαν τεχνική είναι αργή, αν μεγαλώσουμε πολύ τα αγκίστρια τότε αυτά λόγο βάρους θα κρέμονται κάτω από την τρέσα και έτσι θα έχουμε τσιμπιές αλλά δεν θα πιάνονται τα ψάρια. Κάτι επίσης πολύ βασικό, τα μεγάλα αγκίστρια με το μαλακό καλάμι του Tai Rubber δεν θα καρφώσουν ποτέ. Κάθε αγκίστρι σύμφωνα με το μέγεθος και τον όγκο που έχει χρειάζεται και ανάλογη δύναμη για να καρφώσει. Δεν είναι σωστό σε ένα μαλακό καλάμι να βάλουμε μεγάλα αγκίστρια και σε ένα σκληρό καλάμι μικρά.

b) Γιατί έγινε Slider : Επίσης οι Ιάπωνες για να κρατήσουν τα μικρά αγκίστρια άλλαξαν την φιλοσοφία τους πάνω στο τεχνητό. Αυτός είναι και ο λόγος που από Kabura έγινε Tai Rubber η Slider όπως συνηθίζετε να το λέμε. Είναι μύθος ότι αυτό το τεχνητό κατασκευάστηκε με αυτό τον τρόπο σαν Slider δηλαδή για να μένει η τρέσα ψηλά, αυτό πιστέψαμε οι περισσότεροι όταν πρωτοείδαμε τα τεχνητά. Ο λόγος που το μολύβι είναι συρόμενο είναι για να μην μπορούν τα ψάρια να ξαγκιστρωθούν με ευκολία. Βέβαια το ότι αποσπάτε στιγμιαία ειδικά στα ρηχά πιστεύω ότι είναι ένα πλεονέκτημα αλλά δεν υπάρχει λόγος να επεμβαίνουμε πάνω στο τεχνητό για να το κάνουμε να μένει ψηλότερα. Προσοχή τα μικρά αγκίστρια με 1-2 ψάρια συνήθως θέλουν αλλαγή. Επίσης κάτι πολύ βασικό, αν κάνετε σωστά την τεχνική με τα μικρά αγκίστρια δεν θα χάνετε και εύκολα τα τεχνητά. Αν μεγαλώσουμε αρκετά τα αγκίστρια θα δούμε ότι πέρα από το ότι δεν δουλεύουν σωστά γιατί όπως είπαμε κρέμονται κάτω από την τρέσα, αλλά και επειδή είναι ποιο βαριά είναι ποιο εύκολο να πέσουν γρηγορότερα στον βυθό και να χάσουμε το τεχνητό μας. Έχω προσωπικά έχω πολύ λιγότερες απώλειες σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο τεχνητό.

 Τα Ψάρια : Λόγω λοιπόν των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών και των ψιλών εργαλείων που απαιτεί η τεχνική, δεν ήτανε λίγοι αυτοί που πιστέψανε πως απευθύνετε μόνο σε μικρά ψάρια. Κατά την διάρκεια των ψαρεμάτων μου και των πειραματισμών μου με την τεχνική διαπίστωσα και εγώ, όπως και πολλοί φίλοι, ότι δεν απευθύνετε μόνο σε φαγκριά και φυσικά δεν απευθύνετε μόνο σε μικρά ψάρια. Πληθώρα θηραμάτων ξεγελιούνται από το τεχνητό μας όπως λυθρίνια, σκαθάρια, τσαούσια, συναγρίδες , αλλά και πολλά άλλα, έχουμε πιάσει σχεδόν όλα τα είδη ψαριών, σκορπίνες, χριστόψαρα. Τα μαύρα ψάρια λατρεύουν το Tai Rubber αλλά όπως είναι φυσικό τα ξεχνάμε, επίσης τα τονοειδη το αγαπάνε πολύ. Βασικά πρόκειται για μια τεχνική που ανάλογα με το πώς θα την δουλέψει ο καθένας μπορεί να στοχεύσει σε ποικιλία ψαριών. Είναι στο χέρι μας πολλές φορές να επιλέξουμε το μέγεθος των θηραμάτων που θέλουμε να στοχεύσουμε.

1 Σχόλια

Dimitris Costa:
21/10/2018, 11:25:01 AM
Απάντηση

Den exo proseξI na exeis anaferi an stin teliki dolonoume to tai rubber I oxi

Γιώργος Καρακολίδης:
21/10/2018, 01:35:09 PM

Καλημέρα, το εχω αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο εδω στο σαιτ. Μπορείς να το δεις εδώ https://www.e-keramidaris.gr/%CE%86%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1/Tai%20Rubber,%20%CE%B4%CE%BF%CE%BB%CF%89%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%20%CE%AE%20%CE%B1%CE%B4%CF%8C%CE%BB%CF%89%CF%84%CE%BF

Γράψε ένα σχόλιο